MUKUNDA NEUPANE

यौनकर्ममा लागेकी पार्वती भन्छिन एक जना भनेर लगे तीन जना आएर मोज गरे ..

मेरो सक्कली नाम तपाईंहरूलाई किन बताऊँरु त्यसैले अहिलेलाई मेरो परिवर्तित नाम ‘पार्वती’ भनेर चिन्नोस्। जिन्दगीमा अनेक दुस्खकष्ट सहेर यहाँसम्म आइपुगेको छु। दुस्खले अहिले पनि छाडेको छैन तर दुस्खी भएर हिँड्न भने छाडेकी छु। आखिर दुई दिनको जिन्दगीमा के दुस्खी भएर हिँड्नुरु त्यो धोकेबाज पतिलाई के सम्झनु ररु दुईवटा बिहे बेहोरेँ। दुवै पति धोकेबाज परे। दुवै पतिका तर्फबाट ६ जना सन्तान भए। ती सबैलाई दुस्खले हुर्काएँ। अहिले उनीहरू आआफ्नो ठाउँमा गरिखाने भएका छन्। मचाहिँ एक्लै बस्छु। उनै छोराछोरीलाई पाल्न र हुर्काउन मैले यौनकर्म रोजेँ। त्यसो त मैले प्रशस्तै ज्यामी काम पनि गरेँ। ज्यामी काम गर्दा पैसा थोरै हुने, बालबच्चा पाल्नै नपुग्ने। त्यसैले ज्यामी काम गर्दै गर्दा ग्राहक पाएको बेला यौनकर्म पनि गरेँ। बाध्यता भएपछि नराम्रो मानिएको काम पनि गर्नुपर्ने रहेछ।
अहिले यो उमेरमा आइपुग्दा मेरो त्यति धेरै ग्राहक छैनन्। दुईजना नियमित ग्राहक छन्, एकजना मभन्दा बढी उमेरको र एकजना कम उमेरको। आवश्यक परे उनीहरू नै फोन गर्छन्। उनीहरूलाई महिनामा दुईपटक सन्तुष्ट पार्नुपर्छ। एकपटकको भेटमा उनीहरूले पैसा भएको बेला दुई हजार दिन्छन्, कहिलेकाहीँ सित्तैमा सेवा गर्नुपर्छ। कहिलेकाहीँ अरू ग्राहक फाट्टफुट्ट भेटिन्छन्। तर, सडकमै चिनिने गरी म यौनकर्मीका रूपमा प्रस्तुत हुन चाहन्नँ। छोराछोरी, नातागोताले देखे के भन्लान्रु त्यसैले मेरो आफ्नै ग्राहक मिलाइदिने व्यक्ति छन्, तिनैमार्फत काम हुन्छ। म काठमाडौं बाहिरकी परेँ, गरिबकी छोरी। नातागोताले अलि धेरै खेतबारी भएका एउटा काठमाडौंको केटो खोजिदिएछन्, धनी भन्ठानेर। धनीका छोरासँग बिहे गरे मेरो भविष्य सुखद होला भन्ठानेर रे। त्यतिखेर म ११ वर्षकी थिएँ, दुलाहा २७ वर्षका। ती भारत बसेर आएका रहेछन्, उता पनि श्रीमती रहिछन्। बिहेअघि गरिएको सर्तअनुसार मेरो बिहे भएको पाँच वर्षपछि मात्रै केटाको घर जानुपर्ने थियो, तर तीन वर्षपछि नै मैले केटाको घर जानुपर्ने भयो। १४ वर्षको उमेरमा म केटाको घरमा गएँ। केटाले विस्तारै मेरा गहनाहरू माग्न थाले, मैले आज एक जोर भोलि अर्को जोर गर्दै सबै दिएँ।
कोठामा के खान्थ्यो कुन्नि गन्हाएर खपिनसक्नु। अहिले बुझ्दा ऊ दुर्व्यसनी रहेछ। मेरा गहना त्यसैमा सकेछ। मेरो पहिलो यौनसम्बन्धको कुरा गर्दा अहिले पनि कहाली लागेर आउँछ। मलाई आफ्नै पतिले बलात्कार गरे। त्यो १४ वर्षको उमेर यौनसम्बन्ध गर्ने उमेर होरु म त बेहोश भएछु। होश आउँदा म शान्तभवन ९हालको पाटन अस्पतालको पुरानो नाम० मा थिएँ। २२ दिन अस्पताल बस्न पर्‍यो। मेरो क्षतविक्षत भएको यौनांगमा सिलाइ गर्न पर्‍यो। त्यसपछि मलाई मेरा नातेदारले माइती पुर्‍याए। त्यहाँ पुग्दा वाकवाकी लाग्न थाल्यो। रजस्वलाको अनुभव पनि राम्ररी हुन नपाई मेरो पेटमा बच्चा बसिसकेको रहेछ। माइतीलाई पर्‍यो आपत्ति, उनीहरूले केटाको घरमा पुर्‍याइहाले। त्यहाँ मेरो पति भनाउँदो त के भन्छ भने मेरो पेटमा रहेको बच्चा उसको होइन रे। अनेक आक्षेप खेप्दै त्यो घरमा बसेँ। बच्चा जन्मियो। बच्चालाई त बाँसघारीतिर फ्याँकिदिन्छु पो भन्छ हौ, बच्चाको बाउ त। सुत्केरीलाई न राम्रो खान दिनु छ, उल्टै अनेक लाञ्छना। बच्चा जन्मिएको तीन सातापछि बच्चा च्यापेर माइती हिँडे।
बच्चा पाउने बेलामा पेट पाल्न मैले इँटा भट्टामा ज्यामी काम गर्न पर्‍यो। छोरा तीन वर्षको थियो। एक्लै डेरामा बस्न थालेकी थिएँ। फेरि बुवाआमासँग कुरा गरेर एउटा केटा ठिक्‍क पारिदिएछन्। काठमाडौंबाहिरको पहाडी गाउँको त्यो मान्छेसँग बिहे गरिदिए नातेदारहरूले। मेरो भाग्य खोटो रहेछ। ज्यामी काम गरेर महिनाको चार सय आम्दानी हुन्थ्यो। मलाई पाल्न त कता हो कता, उल्टै पैसा पो माग्छ त्यो पति भनाउँदो। पहिले छोरोमात्रै पाल्नपर्थ्यो , अर्को बेकामे पतिलाई पनि पाल्नुपर्ने भयो। त्यहीबीचमा पेटमा अर्को बच्चा पनि आइहाल्यो। बिहे गरेको एक वर्षपछि यता छोरी जन्मिई, उता छोरीको बाउचाहिँ बेपत्ता। कहिले ६ महिनापछि आउने, कहिले वर्ष दिनमा। आयो, पेटमा बच्चा राख्यो, पैसा माग्यो अनि बेपत्ता भयो। यसै क्रममा पाँच छोराछोरी भए। ‘ त्यसै क्रममा एकजना गाडीवाल साहूसँग भेट भयो, नातामा टाढाको भिनाजु पर्ने। मलाई बच्चा पाल्न गाह्रो भइरहेको थियो। उनैले मेरो हेरविचार गर्ने, गाह्रोसाह्रो पर्दा माया पनि गर्ने। बिहे गरौं पनि भन्थे। मचाहिँ बिहे भनेपछि वाक्‍क भइसकेको थिएँ। मेरा तीनवटा बच्चा थिए, उनलाई भेट्दा। विस्तारै हामी अलि निकट भयौं। बाहिर घुम्न जान थाल्यौं। उनी आफैं गाडी लिएर आउँथे।
उनीसँग म पोखरा घुम्न गएँ। पहिलोपटक उनीसँग पोखरा घुम्न गएको बेला सम्बन्ध भयो। परपुरुषसँग यौनसम्बन्ध भएको त्यो पहिलोपटक थियो। सम्बन्ध निरन्तर रह्यो। जसले मलाई सहयोग गरे, उनीप्रति म समर्पित हुने नै भएँ। यता आफ्नो पतिचाहिँ बेलाबेलामा आउने। पछि दुईवटा बच्चा भए तर ती दुवै अरू कसैको नभएर मेरो आफ्नै पतिका हुन्। पछि ती पार्टनरको जवान छोरा बितेपछि उनीहरूले काठमाडौं छाडे। हामी टाढियौं। मैले अपनाएको पेसाको पहिलो ग्राहक उनै हुन् भन्‍न पर्‍यो। पछि एउटा ड्राइभर आइलाग्यो। एक वर्षसम्म सम्बन्ध भयो। तर, ती परे अलि स्वार्थी। म आफैं टाढिएँ। आफ्नो पतिसँग त छुटिसकेको थिएँ। ‘ स्वाभाविक हो, एउटा जवान महिलामा शारीरिक आवश्यकता हुन्छ। तर, मचाहिँ आर्थिक अभावकै कारण यसतर्फ लागेँ। आफैं खोजीखोजी हिँड्नेभन्दा पनि कसैले प्रस्ताव गरे तयार हुन्थेँ। त्यस बेला म एउटा घरमा लुगा धुने काम गर्थें। त्यो धनी परिवार थियो। सायद ती घरधनी आफ्नी श्रीमतीसँग सन्तुष्ट थिएनन् कि १ एक दिन ती घरधनी साहूले भने, ‘म तिमीलाई आवश्यक सहयोग गर्छु। के कसो छ हेर्छु।’ मैले उनको आशय बुझिहालेँ। आखिर म एक ढंगले यौनपेसामा फसिसकेको थिएँ, अप्ठ्यारो मान्‍ने कुरै भएन। आफूलाई आवश्यक परेको बेला आर्थिक सहयोग गरेकै थिए। आफूलाई सहयोग गर्नेलाई सन्तुष्ट पार्न केको अप्ठ्यारोरु साहुनी बिहानै पसल जाने।
उनको घरमा कोही नभएको बेला सुटुक्‍क हामीबीच सम्बन्ध हुन्थ्यो। पहिलोपटक पुरुषले कन्डम प्रयोग गरेर यौनसम्पर्क गरेको थाहा पाएँ। उनी भन्थे, ‘कन्डम प्रयोग गरियो भने रोग लाग्दैन, पेटमा बच्चा बस्दैन।’ उनलाई महिनामा दुईपटक सन्तुष्ट पार्नुपर्थ्यो। ‘ अब म एकप्रकारले पूर्ण रूपले यौन पेसामा आइसकेको थिएँ। बोलाइएको अवस्थामा म होल नाइट पनि जान थालेँ। यता घरमा चाहिँ बच्चाहरूलाई अनेक बहाना बनाउँथे। कहिले अस्पताल जाने भन्नुपर्ने, कहिले नातेदार भेट्न जान्छु भन्‍नुपर्ने। वास्तवमा म ती बच्चाहरू पाल्नैका लागि पुरुषलाई शारीरिक सन्तुष्टि दिन गइरहेकी थिएँ। पहिलो दिनको होल नाइट सेवा अझै बिर्सेकी छैन मैले। एउटा लजमा बिताएकी थिएँ, मैले त्यो रात। पार्टनरलाई चारपटक सन्तुष्ट पारेकी थिएँ। त्यो सेवाबापत मैले एक जोर कपडा र एक हजार दुई सय रुपैयाँ पाएको थिएँ। त्यो राम्रै पारिश्रमिक हो। होल नाइट सेवाको कुरा गर्दा एउटा बिर्सिनसक्नुको रातको घटना छ। एउटा लजमा दुई हजार रुपैयाँ दिने भनेर बोलाएका थिए। सम्पर्कअघि मलाई केही पिउन दिए। सुन्तलाको जुस भन्थे, जे होस् मैले पिएँ। सम्पर्कअघि बिजुली निभाइयो। म केही मातेकी थिएँ, पूरै होशमा थिइनँ।यौनसम्पर्क गर्ने एउटा पुरुषको आफ्नै शैली हुन्छ। बेलाबेलामा सम्पर्क हुँदै थियो। तर, पछिल्लो शैली अलि फरक हुँदै गयो। मेरो अनुभवले भन्यो, शैली फरक हुँदै गइरहेको छ।
पक्‍कै पनि एउटा मात्रै पुरुषले मसँग सम्पर्क गरिरहेको छैन। उज्यालोपछि मैले पत्ता लगाएँ, मसँग तीनजनाले पालैपालो सम्पर्क गरेका रहेछन्। मलाई एउटा कोठामा राखेर थप दुईजना पल्लो कोठामा बसेका रहेछन्, अँध्यारोमा पालैपालो आउँदा रहेछन्। उनीहरूले सातपटक मसँग सम्पर्क गरे। उनीहरूको कर्तुत थाहा भइसकेपछि यसको बदला लिने विचार आयो। ए बाबा, म गरिबीका कारण बाध्य भएर यो पेसामा आएको छु। हेप्न त भएन नि १ त्यसपछि मैले मलाई ‘एकजना मात्रै छु’ भनेर बोलाउनेको सर्ट र प्यान्ट कब्जा गरेँ। र, भनेँ, ‘अहिले तिमीहरूलाई पुलिस लगाएर पक्राउँछु। एकजना मात्रै छु भनेर बोलाउने, अनि तीनतीनजनाले मोज गर्नेरु तिमीहरूलाई ठीक लगाउन मैले जानेको छु’ उनीहरू डराए। दुई हजारको ठाउँमा ६ हजार रुपैयाँ दिएपछि उनीहरूलाई छाडेँ। मोराहरूले के पिलाएका थिए कुन्‍नि, भोलिपल्ट पनि कोठामा जान सकिनँ र त्यही लजमा सुतेँ। ‘ हेर्नोस्, हामीहरू यस पेसामा रहरले आएका होइनौं। मैले १२ वर्षदेखि ७० वर्षसम्मका महिला यो पेसामा लागेका देखेकी छु। कठै, १४र१५ वर्षकाहरू पेटमा बच्चा बोकेर हिँडिरहेका पनि देखेकी छु। साह्रै ठूलो पीडा छ, यस क्षेत्रमा।
कलेज पढ्ने विद्यार्थीदेखि वृद्धसम्मले मसँग सम्पर्क गर्ने गरेका छन्। ठिटाहरू हामीजस्ता अलि उमेर ढल्केकाको भावना बुझ्दै माया गरेर सन्तुष्टि लिन्छन्, लामो समय पनि लगाउँदैनन्। तर, बूढाहरू लामो समय लगाउँछन्, उमेरले पनि त्यस्तो भएको होला। कतिपय त थकाइ मारीमारी सक्रिय हुन्छन्। यस्तो बेला हामीलाई पनि दिक्क लाग्छ। तर, पैसाको मामिलामा बूढाहरू इमानदार हुन्छन्। पहिले भनेजति नै दिन्छन्। बरु कहिलेकाहीँ त थपी पनि दिन्छन्। यस्तै छ यौनकर्मीको संसार। म फेरि पनि भन्छु, हामीहरू कुनै रहरले यो पेसामा आएका होइनौं। यसको विकल्पमा अरू इज्जतदार पेसा पाइए हामी तुरुन्तै यो पेसा छाड्छौं।
The post <a href="http://ift.tt/2Amb4zh" rel="nofollow">यौनकर्ममा लागेकी पार्वती भन्छिन एक जना भनेर लगे तीन जना आएर मोज गरे ..</a> appeared first on <a href="http://ift.tt/2shmbHt" rel="nofollow">Taja nepali news</a>.
http://ift.tt/eA8V8J 
 
from SHYANE http://ift.tt/2inc6Xc 
via <a href="http://ift.tt/16Xitlp">IFTTT</a>

यौनकर्ममा लागेकी पार्वती भन्छिन एक जना भनेर लगे तीन जना आएर मोज गरे ..

मेरो सक्कली नाम तपाईंहरूलाई किन बताऊँरु त्यसैले अहिलेलाई मेरो परिवर्तित नाम ‘पार्वती’ भनेर चिन्नोस्। जिन्दगीमा अनेक दुस्खकष्ट सहेर यहाँसम्म ...

बमले उडाएको ‘म्यादी’ सपना, कसले लुट्यो एउटा गरीव परिवारको सुन्दर संसार ?

तुलसीपुर – तुलसीपुर उपमहानरपालिका क्वाडीका विनोद चौधरीले डेढ वर्षीया छोरीलाई काखमा हाले, गाला सुम्सुम्याए अनि श्रीमती अञ्जनालाई छोरी थमाएर ‘बाई’ गर्दै भने, ‘साँझ आउँछु चकलेट लिएर ।’
छोरीले अर्थ बुझिन् या बुझिनन्, हात हल्लाइन् र मख्ख परिन् । तर, घरबाट ड्युटीमा निस्किनुअघि छोरीसँग चौधरीले गरेका बाचा अधुरै रह्यो । उनी बिहीबार लास बनेर घर फर्किँदैैछन् ।
तुलसीपुरमा प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवाको आगमन भएकाले उनले राति १२ बजेदेखिको ड्युटी सकेर फेरि बिहानै खाना खान घर आए र ड्युटीका लागि पुनः बजार फर्किए । उनको पालो परेको थियो, तुलसीपुर बजारको तुलसी स्कुल चोकमा ड्युटी गर्ने ।
करिब ३ बजेतिर तुलसीपुरमा कांग्रेसको चुनावीसभा चलिरहेका बेला उनी उभिएकै ठाउँमा वम विस्फोट भयो । विष्फोटबाट उनीसहित ९ जना घाइते भए । घाइते सबैलाई तत्काल तुलसीपुर अञ्चल अस्पताल लगियो । अस्पताल लैजाँदा डाक्टरहरुले पहिले सामान्य जस्तै माने तर गोलीका छर्राहरु उनको शरीरभित्र थिए ।
विनोदकी भाउजू मैया चौधरीले अस्पतालको अवस्था सम्भिmइन्, ‘रगत बग्न नरोकिएपछि कोहलपुर लैजाने कुरा भयो ।’
विनोदको छिटो र प्रभावकारी उपचारबारे अस्पतालमा आवाज उठाइदिने कोही पनि भएन । अन्य घाइतेहरुलाई बोकेर एम्वुलेन्स दौडिरहेको बेलामा उनी तुलसीपुर अञ्चल अस्पतालको बेडमा छटपटाइरहेका थिए ।
लामो समयको छटपटाहट पश्चात उनलाई एम्बुलेन्समा राखेर बाँकेको कोहलपुरतर्फ दौडाइयो । उता, प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवासहितका कांग्रेस नेताहरुलाई लिएर सेनाको हेलिकोप्टर दाङबाट काठमाडौंतर्फ उड्यो ।
एम्वुलेन्सको यात्रा अवधिभर विनोद पीडामा छटपटाइहेका थिए । छिटो अस्पताल पुर्‍याउन एम्बुलेन्स चालकलाई भनिरहेका थिए । ‘बाटोमा जाँदै गर्दा म बाँच्छु नि भन्दै उनी कराइरहेका थिए,’ एम्वुलेन्स चालक मोहन पौडेलले भने ।
साँझ ७ बजेतिर कोहलपुर पुगेपछि डाक्टरले आईसीयुमा राखेर केही समय उपचार गरे । तर, उनको मुटुले गति लिएन । अस्पतालमा उपचार गर्दागर्दै उनको प्राणपखेरु उड्यो ।
‘नेतालाई सुरक्षा दिइरहेको मान्छे विष्फोटमा पर्दा पनि वास्ता गरिएन,’ आक्रोशित हुँदै दाजु तेजबहादुर चौधरीले भने, ‘सायद हेलिकप्टरमा लैजान सकिएको भए बचाउन सकिन्थ्यो होला ।’
उनले थपे, ‘तुलसीपुरको चुनावमा भाषण गर्न आएका कांग्रेस नेताहरुसँगै हेलिकप्टर पनि थियो, त्यसैमा लगेको भए मेरो भाइ बाँच्थ्यो होला ।’
मृतक चौधरीका बाबु खुसीरामको आँखामा छोराको तस्वीर नाँचिरहन्छ । मन बुझाउन खोज्यो क्यैगरी बुझ्दैन । ‘कहिल्यै पनि खाली बसेन, काम गरिरहन्थ्यो,’ खुसीरामले गहभरि आँसु पार्दै छोरोलाई सम्झिए, ‘काम गरे सुख पाइन्छ भन्थ्यो, आखिरमा दुःखै पाएर मर्‍यो ।’
विनोदको सानो परिवार थियो । आर्थिक अभावका कारण आफूले पढ्न नसकेको कुरा उनको मनमा गढेर बसेको थियो । त्यसैले उनी कुनै इलम गर्ने, पैसा कमाउने र आफ्नी छोरीलाई धेरै पढाउने उद्देश्यले म्यादी प्रहरीमा जागिर खाएका थिए । तर ड्युटीमा रहेकै बेला उनको सपना बमले उडायो ।
‘सधैं छोरीलाई पढाएर ठूलो मान्छे बनाउँछु भन्नुहुन्थ्यो, अलपत्र पारेर जानुभयो,’ कुरा गर्दा गर्दै विनोदकी श्रीमती अन्जनाले आँसु थाम्नै सकिनन्, ‘एकैपटक धेरै पैसा जम्मा भयो भने आफैंले केही काम गर्ने हो भन्नुहुन्थ्यो…’ अन्जनाले थप बोल्नै सकिनन् ।
सानो परिवारलाई सुखी परिवार वनाउनका लागि म्यादी प्रहरीमा भर्ना भएका विनोदले २३ वर्षको उमेरमा कोहलपुर मेडिकल कलेजमा सदाका लागि संसार छाडे ।
तुलसीपुरको ग्रेट अरनिको माविबाट व्यवस्थापन संकायमा १२ कक्षा पास गरेका विनोदको पढाइ पारिवारिक जिम्मेवारी सम्हाल्दै गर्दा राप्ती बबई बहुमुखी क्याम्पसमा पुगेर रोकियो । बीबीएस दोश्रो वर्षबाटै उनले पढाइ रोके । घोराही उपमहानगरपालिका १७ घनिबगियाकी अन्जना चौधरीसँग करिव ३ वर्ष पहिला विवाह गरेका विनोदले परिवारको गर्जो टार्न गाउँकै बोर्डिङ स्कुलमा समेत पढाए ।
‘पढ्ने खुब धोको थियो बाबुको तर आर्थिक अभावले पूरा गर्नै सक्नुभएन,’ भाउजू मैया चौधरीले भनिन् ।
म्यादीबाट कमाएको पैसाले कुनै राम्रो काममा लगानी गरेर आत्मनिर्भर बन्ने र छोरीलाई धेरै पढाउने ठूलो सपना थियो विनोदको । त्यसैले स्थानीय तह निर्वाचनमा पनि म्यादी प्रहरीमा भर्ना भएका थिए उनी । त्यतिबेलाको केही पैसा जोगाएर पनि राखेका थिए उनले ।
यसपटक पनि जोगाएर केही गरौंला भन्ने सपना थियो उनको । तर त्यो सपना पूरा हुन पाएन ।
शहिदको आश्वासन
बुधबार बिहान साढे २ बजे अस्पतालले मृत घोषणा गरेको चौधरीलाई बुधबार रातिसम्म पनि तुलसीपुर ल्याउन सकिएको छैन । चौधरीको सहयोगीका रुपमा कोहलपुरमा रहेका छवि चौधरीले भने, ‘पोष्टमार्टम नगरेर लैजान मिल्दैन भने त्यसको प्रक्रिया झण्झट लाग्दो भएकाले ढिलो भयो ।’
भेरी अञ्चल अस्पतालमा विनोदको लास कुरेर बसेका छविले थपे, ‘कसैले पनि सहयोग गरेनन् । राज्यको सुरक्षा दिन बसेको मान्छे मर्दा राज्यकै मान्छे उपस्थित भएनन् । नेपालगञ्जमा सीडीओ र एसपीसँग दाङ नै पोष्टमार्टम गर्न लैजाने सहमति भएको थियो तर पछि एआईजीले नमानेपछि भएन ।’
तुलसीपुरमा घाइते अवस्थामा रहेका चौधरीलाई श्रम राज्यमन्त्री डिल्लीबहादुर चौधरीले भेटेर पनि तत्काल उपचारका लागि पहल नगरेको भन्दै परिवारले आक्रोश व्यक्त गरेका छन् । उनीहरुले बुधबार घरमा सान्त्वना दिनका लागि आएका राज्यमन्त्री चौधरीलाई भेट्न समेत अस्वीकार गरेका थिए । राज्यमन्त्री चौधरीले शहिद घोषणा गर्न पहल गर्ने आश्वासन दिएर फर्किए ।
लगत्तै नेपाली कांग्रेस केन्द्रीय निर्वाचन परिचालन समितिका संयोजक बालकृष्ण खाँडले विज्ञप्ति निकालेर सरकारसँग शहिद घोषणा गर्न माग गरे । सरकारले मृतकका परिवारलाई १० लाख रुपैयाँ दिनेसम्म घोषणा गरेको छ ।
माओवादी केन्द्रका नेता कृष्णबहादुर महराले पनि शोक वक्तव्य निकालेर बम आक्रमणमा संलग्नलाई कडा कारबाहीको माग गरेका छन् ।
मेयर पाण्डेले भेटे चौधरी परिवार
यसैबीच तुलसीपुर उपमहानगरपालिकाका मेयर घनश्याम पाण्डेले वम विष्फोटमा परेर मृत्यु भएका विनोद चौधरीको परिवारसँग भेटघाट गरेका छन् । भेटघाटको क्रममा चौधरी परिवारले मेयर पाण्डेसँग समयमै उचित उपचार नपाउँदा विनोदको ज्यान गएको बताएका थिए ।
मेयर पाण्डेले पीडित परिवारलाई भेटेर क्षतिपूर्ति दिलाउन पहल गर्ने समेत बताए । उनले उपमहानगरपालिकाका तर्फबाट बालिकाको शिक्षा र श्रीमतीलाई रोजगारका लागि पहल गर्ने बचन समेत दिएका छन् ।
आखिर कसले बम हानेर उडायो एक म्यादीको सपना ? कसले उजाड बनाइदियो एक अवोध वालिकाको सहारा ? कसले पुछ्यो निर्दोष युवतीको सिंन्दुर ? के विप्लवले ? या अरु कसैले ? यसको जवाफ अहिलेसम्म कसैले दिन सकेको छैन ।
चुनावका बेलामा विप्लवका नाममा देशैभरि बमकाण्डका रक्तमुछेल घटना भइरहेका छन्, तर यसको जिम्मा अहिलेसम्म कसैले लिएको छैन ।
The post <a href="http://ift.tt/2zPqW0e" rel="nofollow">बमले उडाएको ‘म्यादी’ सपना, कसले लुट्यो एउटा गरीव परिवारको सुन्दर संसार ?</a> appeared first on <a href="http://ift.tt/2shmbHt" rel="nofollow">Taja nepali news</a>.
http://ift.tt/eA8V8J 
 
from SHYANE http://ift.tt/2BmUJK7 
via <a href="http://ift.tt/16Xitlp">IFTTT</a>

बमले उडाएको ‘म्यादी’ सपना, कसले लुट्यो एउटा गरीव परिवारको सुन्दर संसार ?

तुलसीपुर – तुलसीपुर उपमहानरपालिका क्वाडीका विनोद चौधरीले डेढ वर्षीया छोरीलाई काखमा हाले, गाला सुम्सुम्याए अनि श्रीमती अञ्जनालाई छोरी थमाएर ‘...

अब नेपालमा लोडसेडिङ नहुने यस्तो आयो नेपालीलाई खुसीको खबर

यो वर्ष धेरै जाडो बढेको कारणले गर्दा हिमालमा हिउँ धेरै नै जमेको छ । जसको परिणामस्वरुप नदीमा पानीको बहाव कम हुदै गइरहेको छ । तसर्थ नेपालबाट विद्युतको उत्पादन घट्ने आकलन गरिएको छ । विद्युतको माग भने दिन प्रतिदिन बढ्दै गएको तर उत्पादनमा कम हुने भएपछि भारतबाट विजुली आयत गरिने भएको छ । यसपालि निजी क्षेत्रका आयोजनाबाट ६० मेगावाट बिजुली थपिएपनि प्रर्याप्त नभएकाले लोडसेडिङ हटाउन भारतमाथि थप निर्भर हुनुपर्ने भएको छ।
प्रवक्ता अधिकारीका अनुसार यसपालि भारतबाट थप ८५ मेगावाट बिजुली किन्ने प्राधिकरणको तयारी छ। पोहोर भारतबाट ३८५ मेगावाटसम्म बिजुली आयात भएकोमा यसपालि ४७० मेगावाट बिजुली आयात गर्नु पर्ने भएको हो। प्राधिकरणले नयाँ बनेका दुई प्रसारण लाइन कटैया–कुशहवा रक्सौल–परवानीपुरबाट १००, टनकपुर–महेन्द्रनगरबाट ३५, सुरजपुरा–गण्डकबाट ३५, ढल्केबर–मुजफ्फपुरबाट १३०, पुरानो कटैया–कुशहवाबाट १३० र विभिन्न साना प्रसारण लाइनबाट ४० मेगावाट बिजुली भारतबाट आयात गर्ने योजना बनाएको छ।
मंसिर दोस्रो सातासम्म भारतबाट ३०७ मेगावाट बिजुली आयात भइरहेको छ। अहिले देशभित्र प्राधिकरणले ३५० र निजी क्षेत्रबाट २८३ मेगावाट बिजुली उत्पादन गरिरहेका छन्। ‘भारतबाट थप बिजुली ल्याएर यो हिउँदमा देशैभरि बिजुली नकाट्ने गरी काम गरिरहेका छौं,’ अधिकारीले भने, ‘यति गर्दा पनि पिक आवरमा ३०० मेगावाट बिजुली पुग्दैन। त्यसलाई मिलाउन उद्योगमा ३ देखि ५ घन्टा लोडसेडिङ हुन सक्छ।’
पोहोर पनि औद्योगिक क्षेत्रमा बिहान र बेलुका बिजुली कटौती भएको थियो। माघमा राष्ट्रिय प्रसारण लाइनमा जोडिने ३० मेगावाटको चमेलिया जलविद्युत आयोजना बनेपछि भने माग व्यवस्थापनमा केही राहत हुने अधिकारीले बताए।
The post <a href="http://ift.tt/2AGTx89" rel="nofollow">अब नेपालमा लोडसेडिङ नहुने यस्तो आयो नेपालीलाई खुसीको खबर</a> appeared first on <a href="http://ift.tt/2shmbHt" rel="nofollow">Taja nepali news</a>.
http://ift.tt/eA8V8J 
 
from SHYANE http://ift.tt/2j2IBqJ 
via <a href="http://ift.tt/16Xitlp">IFTTT</a>

अब नेपालमा लोडसेडिङ नहुने यस्तो आयो नेपालीलाई खुसीको खबर

यो वर्ष धेरै जाडो बढेको कारणले गर्दा हिमालमा हिउँ धेरै नै जमेको छ । जसको परिणामस्वरुप नदीमा पानीको बहाव कम हुदै गइरहेको छ । तसर्थ नेपालबाट व...

Sort List by:
Sort List by Category:
Search with Keyword:

यौनकर्ममा लागेकी पार्वती भन्छिन एक जना भनेर लगे तीन जना आएर मोज गरे ..

बमले उडाएको ‘म्यादी’ सपना, कसले लुट्यो एउटा गरीव परिवारको सुन्दर संसार ?

अब नेपालमा लोडसेडिङ नहुने यस्तो आयो नेपालीलाई खुसीको खबर

add